یادداشت/

عطش زنجیره فولاد به تغییر سیاست ‌‌ها

در محاسبه قیمت پایه فروش فولاد در رینگ معاملات بورس کالا از نرخ فروش شمش در بازارهای صادراتی استفاده می‌شود، بنابراین باید اذعان کرد که این فرمول قیمت‌گذاری منصفانه نیست. به‌ویژه اینکه محصول شمشی که در بازار داخلی عرضه می‌شود با شمش صادراتی از نظر کیفیت تفاوت دارند. درواقع، چنانچه فولادسازان محصول صادراتی خود را در بازار داخلی به فروش برسانند، قیمت آن را به‌ازای هر کیلوگرم ۷۰۰ تومان هم گران‌تر اعلام می‌کنند.



در همین حال، عرضه شمش فولادی در بازار داخلی نیز با محدودیت روبه‌رو است. رقابت قابل‌توجه برای خرید شمش از بورس کالا، زمینه‌ساز رقابت منفی نوردکاران را فراهم می‌کند. بر همین اساس نیز در اغلب معاملات رقابت ۳۰ تا ۳۵ درصدی روی قیمت پایه شمش فولاد شکل می‌گیرد.

موضوعات و چالش‌های یادشده در حالی است که براساس آمار، میزان عرضه شمش در بورس کالا به مراتب پایین‌تر از کل تولید فولاد است. درواقع در چنین شرایطی این پرسش مطرح است که مازاد تولید فولاد کشور چه می‌شود؟

در ادامه باید تاکید کرد محدودیت‌ در عرضه شمش در شرایطی ثبت می‌شود که وزارت صنعت، معدن و تجارت فولادسازان را موظف کرده ۶۰ درصد تولید خود را در بورس کالا به فروش برسانند. در واقع مصوبات اجرایی نمی‌شود و درنهایت منجر به ضرر تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان محصول نهایی می‌شود.

توجه به این نکته ضروری به‌نظر می‌رسد که تداوم این رشد قیمتی به رکود در تولید محصولات فولادی منجر می‌شود، چراکه در چنین شرایطی از قدرت رقابت محصولات فولادی کشور در بازارهای جهانی کاسته می‌شود و شاهد افت صادرات این محصولات خواهیم بود.

کما اینکه آمارهای منتشرشده از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد نیز موید این نکته است؛ یعنی آمار صادرات محصولات فولادی از ابتدای امسال تاکنون افت قابل‌توجهی را پشت‌سر گذاشته است. توجه به این نکته ضروری به‌نظر می‌رسد که تداوم شرایط فعلی عملکرد تولیدکنندگان در حلقه‌های پایین‌دستی صنایع فولاد کشور را متاثر می‌کند، چراکه در چنین موقعیتی این تولیدکنندگان دیگر امکان حضور در بازارهای جهانی را نخواهند داشت.

 این درحالی است که برنامه‌های توسعه صنعت فولاد کشور با نگاه به صادرات تدوین شده؛ بنابراین ایجاد سدی در مسیر صادرات به منزله ایجاد مانع در مسیر تولید است.

 به‌ویژه که سرانه مصرف فولاد در کشور ما محدود است، درنتیجه صادرات آن در بازار جهانی ضروری به‌نظر می‌رسد. ایجاد محدودیت در مسیر صادرات نیز زمینه افت تولید محصولات فولادی را فراهم می‌کند. همین موضوع نیز در ادامه به حذف موقعیت‌های شغلی منجر می‌شود و باید مورد توجه سیاست‌گذاران قرار گیرد.

در ادامه باید خاطرنشان کرد برای رفع چالش‌های یادشده باید زمینه افزایش عرضه شمش فولادی را در بورس کالا فراهم کرد، چراکه کمبود عرضه مقصر اصلی رشد قیمت‌هاست، نه فرمول تعیین قیمت پایه فروش شمش در بورس کالا. اما قیمت‌گذاری در هیچ‌کدام از حلقه‌های زنجیره فولاد نتیجه مطلوبی را به‌دنبال ندارد و مانع توسعه همگون و متوازن این زنجیره می‌شود. در ادامه باید تاکید کرد شرایط قیمت‌گذاری فعلی در حلقه‌های بالادستی زنجیره فولاد نیز منصفانه نیست، چراکه درحال‌حاضر مواد معدنی تولید فولاد مانند سنگ آهن با قیمت پایین و سرکوب شده، نرخ‌گذاری می‌شوند.

 این موضوع به منزله متضرر شدن حلقه‌های بالادستی زنجیره فولاد است. درحالی‌که اگر قیمت‌ها به رقم واقعی خود نزدیک شوند، خود دولت هم به‌واسطه رشد حقوق مالکانه از آن منتفع می‌شود. درحالی‌که تغییر سیاست‌ها و جلوگیری از قیمت‌گذاری دستوری می‌تواند زمینه توسعه مناطق با ذخایر معدنی را فراهم کند و به توسعه هرچه بیشتر زنجیره فولاد منجر شود.

علی‌محمد زمانی/ مدیرعامل شرکت صبافولاد زاگرس

انتهای پیام/


چاپ