سرمقاله/

زمینه‌های افزایش قیمت فولاد

براساس آمار منتشرشده از سوی مراجع رسمی، میزان صادرات شمش فولاد و محصولات فولادی در ماه‌های نخست امسال در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته کاهش داشته است.



این افت در حوزه شمش و محصولات فولادی از دلایل گوناگونی نشات می‌گیرد. تا جایی‌که باید اذعان کرد کاهش ۲۳ درصدی صادرات محصولات فولادی خام در سایه جذابیت هرچه بیشتر بازار داخلی رقم خورده است. یعنی با رشد قابل‌توجه نرخ فروش شمش، فروش این محصول در بازار داخلی سود بیشتری را برای این تولیدکنندگان به همراه دارد. به همین دلیل، اولویت خود را به بازار داخلی اختصاص می‌دهند.

بدون تردید بهم ریختگی در ساختار وزارت صنعت، معدن و تجارت مجوز چنین سودجویی را صادر کرده است.

در ادامه باید به افت ۴۸ درصدی محصولات فولادی در ۴ ماه منتهی به پایان تیر امسال در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته اشاره کرد و افزود: افت یادشده به‌دلیل افزایش قیمت تمام‌شده این محصولات حاصل شده است.

یعنی تولیدکنندگان میلگرد یا پروفیل، مواد اولیه مورد نیاز برای تولید محصولات خود را با قیمت به مراتب بالاتر از نرخ‌های جهانی خریداری می‌کنند، درنتیجه قیمت تمام‌شده تولیدات آنها بالا می‌رود و دیگر امکان رقابت در بازار بین‌المللی را نخواهند داشت.

روش قیمت‌گذاری محصولات میانی فولادی (مانند شمش و ورق) را باید از دلایل اصلی رشد قیمت این محصولات دانست. این محصولات براساس نرخ‌های جهانی و با احتساب نرخ ارز نیمایی قیمت‌گذاری می‌شوند. از آنجاکه قیمت ارز نیمایی از ابتدای امسال تاکنون رشد قابل توجهی داشته است و نرخ فروش فولاد نیز در بازار بین‌المللی صعودی گزارش شده، افزایش قابل‌توجه قیمت فولاد نیز دور از ذهن نخواهد بود.

در ادامه این زنجیره نرخ فروش محصولات فولادی به مصرف‌کننده نهایی نیز افزایش داشته است. این رشد قابل ملاحظه در درجه نخست مصرف‌کننده نهایی را متضرر می‌کند. در ادامه واحدهای تولیدی با مشکلاتی در روند خود روبه‌رو می‌شوند که به بیکاری نیروی انسانی آنها منجر خواهد شد. یعنی کارگران و قشر محروم، متضرر اصلی این شرایط خواهند بود.

علاوه بر عوامل مطرح شده در تشریح رشد قیمت فولاد و محصولات فولادی باید تاکید کرد که روش‌هایی همچون مهندسی عرضه نیز زمینه رشد قیمت‌ها را در بازار داخلی فراهم می‌کنند. بدین‌ترتیب که از یک سو ورق و شمش فولاد با قیمت پایه بالا در بورس کالا عرضه می‌شوند. از سوی دیگر نیز این محصولات پس از عرضه، با رقابت قابل‌توجهی روبه‌رو می‌شوند که زمینه رشد قابل توجه مجدد قیمت آنها را فراهم می‌کند. یعنی گویی بورس کالا نیز به مکانی برای قیمت‌سازی تبدیل شده است.

در چنین شرایطی تولیدکنندگان محصولات نهایی با چالش کمبود مواد اولیه روبه‌رو هستند. یا مواد اولیه با چنان قیمت بالایی از طریق بورس کالا و بازار آزاد در اختیارشان قرار می‌گیرد که تولید آنها فاقد توجیه اقتصادی می‌شود و درنهایت از توان صادرات محصول نهایی بر نمی‌آیند. چراکه قیمت آن آنقدر بالاست که امکان رقابت در بازار جهانی را نخواهند داشت. در چنین شرایطی افت صادرات یاد شده منطقی به‌نظر می‌رسد.

توجه به این نکته ضروری به‌نظر می‌رسد که امکان تکمیل زنجیره فولاد و تولید محصولات نهایی به منزله ایجاد ارزش افزوده بیش‌تر و اشتغالزایی است. با این.جود بسیاری از این صنایع پایین‌دستی مانند تولید لوله و پروفیل با چالش‌های جدی که پیش‌تر به آنها اشاره شد؛ روبه‌رو هستند. متاسفانه در چنین شرایطی، تنها دغدغه سیاست‌گذاران و متولیان امر در وزارت صنعت، معدن و تجارت، عملکرد واحدهایی است که دولت به نوعی در آنها سهم دارد. یعنی وزارتخانه و سیاست‌گذاران آن، تنها سودآوری این صنایع را مورد توجه قرار می‌دهند و نسبت به شرایط سایر صنایع غفلت می‌ورزند.

سیدعلی ابویی‌مهریزی- مدیرعامل شرکت نورد و لوله یاران

انتهای پیام/


چاپ