یادداشت/

نقش مسئولیت اجتماعی در توسعه بنگاه‌ها

شرکت‌ها باید به سمتی حرکت کنند که دارایی‌های تمامی ذی‌نفعان خود را افزایش دهند؛ نه اینکه تنها بر آورده‌ای مالی و ارزش سهام سهامداران خود متمرکز شوند.

در بحث مسئولیت اجتماعی، سودآوری هدف اصلی شرکت‌ها نیست بلکه ابزاری برای برآوردن نیازهای سهامداران آنهاست. مسئولیت اجتماعی در نگاه عمومی به‌معنی کمک مالی است که ارکان مختلفی دارد. در این بین باید توجه ویژه‌ای به ۵ رکن اصلی مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها یعنی محیط کار، بازار و صنعت، محیط‌زیست، جامعه و کشور، راهبری و فرآیندها داشته باشیم تا بتوانیم به توسعه پایدار که هدف نهایی شرکت‌ها و در کل کشور است، دست پیدا کنیم.

امروزه در ایران، بسیاری از شرکت‌ها تمایل دارند که فعالیت‌های پراکنده‌ای در زمینه مسئولیت اجتماعی شرکتی داشته باشند؛ این در حالی است که این مدل از فعالیت، منافع آنها را به حداکثر ممکن نمی‌رساند.

در این بین بسیاری از شرکت‌ها فعالیت خود را با پروژه‌های کوچک یا تبلیغات شروع می‌کنند، زیرا این‌گونه فعالیت‌ها آسان و دارای سرعت بالایی هستند و تصمیم‌گیری برای اجرای آنها نیز بسیار ساده است.

سوال این است که چگونه به سمت استراتژی مسئولیت اجتماعی شرکتی که تمرکز بر ایجاد ارزش متقابل هم برای جامعه و هم برای کسب‌وکار دارد، حرکت کنیم؟

مسئولیت اجتماعی به‌معنای برآوردن انتظارات حقوقی و فراتر رفتن از سرمایه‌گذاری بیشتر در سرمایه انسانی، محیط‌زیست و رابطه با ذی‌نفعان است؛ بنابراین از شرکت‌های دارای مسئولیت اجتماعی انتظار می‌رود تا دغدغه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی خود را در استراتژی‌های تجاری و فعالیت‌های شرکتی در نظر بگیرند.

محمدحسین قائمی‌راد-معاون برنامه‌ریزی و نظارت بر امور شرکت‌های هلدینگ «ومعادن»

انتهای پیام/

 


چاپ