صنعت فولاد برندینگ می‌خواهد

صنعت فولاد جزو صنایع پیشران در کشور به‌شمار می‌آید که شاکله اصلی آن پس از انقلاب اسلامی شکل گرفته است. این صنعت از همان ابتدا به‌خوبی توانسته با مباحث روز جهان خود را پیش ببرد.

این صنعت مادر پس از انقلاب اسلامی رشد قابل‌توجهی داشته است، به‌گونه‌ای که در زمینه تولید فولاد، اگر در سال ۱۳۵۸ حدود ۶۰۰ هزار تن تولید می‌کردیم، هم‌اکنون این میزان تولید به حدود ۳۰ میلیون تن رسیده است. یا در زمینه رشد علمی، شاهد رشد رشته‌های تحصیلی در این صنعت هستیم. در حوزه‌های شرکت‌دانش‌بنیان نیز شرکت‌های قوی توانسته‌اند رشد و نیازهای این صنعت را برطرف کنند. زنجیره فولاد در این دوران رشد قابل‌توجهی داشته و صنایع بالادستی و پایین‌دستی را نیز به نوبه خود رشد داده است و این زنجیره از حفاری معدن تا محصول نهایی و صنایع پایین‌دست همچون نوردکاری و پایین‌دست آنها نیز شامل خودروسازی و لوازم خانگی و... را شامل می‌شود. این زنجیره شرکت‌های بسیاری در زمینه تولید تجهیزات تا شرکت‌های خدماتی را شکل داده است؛ بنابراین رشد زنجیره فولاد، اشتغالزایی قابل‌قبولی را به خود اختصاص داده و سبب ارزآوری قابل‌توجهی به کشور شده است. در زمینه تکمیل زنجیره فولاد نسبت به سایر زنجیره‌های دیگر در کشور موفق عمل کرده‌ایم، البته الزام تکمیل زنجیره فولاد این صنعت را به این سمت و سو کشانده که برای سودآوری بیشتر باید یک زنجیره کامل را در داخل ایجاد کند؛‌ اما به نظر می‌رسد که در زمینه توزیع فولاد موفق عمل نکرده‌ایم، چراکه پس از تولید در نهایت به نظام توزیع مناسبی نیاز داریم که در کشور این موضوع نادیده گرفته شده است. ناگفته نماند اگر در زمینه علوم و فناوری صنعت فولاد رشد داشته‌ایم، اما نظام توزیع، نظام بازار و برندینگ جزو چالش‌های صنعت فولاد است که باید برای رشد این حوزه تمرکز و سرمایه‌گذاری داشته باشیم، چراکه درخت صنعت فولاد با برندینگ در بازار جهانی است که به بار خواهد نشست.
محمدمهدی یارجانلی -فعال حوزه فولاد


چاپ