شنبه, ۲۱ تیر ۱۳۹۹

موتور مسکن را روشن کنید

سرپناه دومین نیاز مهم انسان بعد از خوردنی‌ها است. انسان برای زنده ماندن به آب و خوراک نیاز دارد و بعد از آن مسکن می‌خواهد تا از آب و باد و خاک و سرما و گرما محفوظ بماند و زندگی خانوادگی تشکیل دهد و زاد‌وولدکند.

نتیجه مدیریت بهره‌وری در فیش حقوقی

بهره‌وری یا بهره‌بری در لغتنامه دهخدا و فرهنگ فارسی معین، به‌معنای بافایدگی، بهره‌داری، سودبرندگی و کامیابی آمده و در علم اقتصاد، به‌معنای مقدار کالا یا خدمات تولیدشده در مقایسه با هر واحد از انرژی یا کار هزینه‌شده یا به‌عبارتی، به‌دست آوردن حداکثر سود ممکن با بهره‌گیری و استفاده بهینه از نیروی‌ انسانی، تجهیزات، زمان و مکان موجود است.

رابطه برکناری یک وزیر با روابط عمومی؟

سلام ناصر خان چه حیف شد وزیر رفت؛ آن‌هم با تحصیلات رشته حقوق حوزه، آخه خیلی مرتبط با صنعت بود. حالا اگه آقای دولت خواست تیر خلاص را به صنعت بزند، لطفا بنویسید یک زیست‌شناس سراغ دارید. این هم طنزی است مانند طنز پراید۹۰ میلیونی، وزیر صنعت، معدن و تجارت را با خود برد -البته به قول یکی از مردم و بنا بر فیلمی که خودشان از پارکینگ وزارتخانه گذاشته بودند، نیسان یک میلیاردی وزیر را برد- که پیرو برکناری رحمانی در میان مردم دست به‌دست می‌شد.

روابط عمومی باید رافع موانع موجود باشد

روابط‌عمومی علم زندگی کردن است. بگذارید کمی نمایشی از روابط‌عمومی حرف بزنم. به‌قول دکتر نطقی، فرض کنید صحنه، بهشت است، بازیگران، آدم و حوا هستند، سیب، عامل روابط‌عمومی خواهد بود؛ به همین سادگی.

آقای رئیس‌جمهوری این استدلال، ما را کیش و مات کرد

«آخرین نکته من راجع به پول ملی است، ما داستان زیبایی داشتیم در کشورمان، داستان عجیب و غریبی، سالیان دراز بود، یک پول ملی داشتیم در گفتار و در زبان، وقتی ما با هم صحبت می‌کردیم، می‌گفتیم این کیلویی چند؟ می‌گفت کیلویی هفت تومان، وقتی می‌رفتیم بانک و می‌گفتیم آقا ما پول می‌خواهیم، می‌گفت ۷ هزار تومن می‌خواهی؟ ۷۰هزار ریال می‌خواهی؟ بعد او فکر می‌کرد و می‌گفت ۷۰ هزار ریال، یعنی ۷ هزار تومان.

آقای دولت سیستم بانکی به کجا می‌رود؟

در بخشی از یادداشت هفته گذشته باعنوان «آقای دولت، جهش تولید با این سیستم بانکی در پساکرونا هم به جایی نمی‌رسد» از وضعیت سیستم بانکی کشور نوشتم و بعد پیام‌های مختلفی دریافت کردم. آنها که جزو مردم بودند تعریف و تمجید و ستایش کردند و آنها که در گروه مورد نظر من بودند یا علاقه‌ای به آنها داشتند با زبان خیرخواهانه، اما از نوع بالا، با اظهار گله‌مندی از استثناها می‌گفتند.